Een gesprekje met angst

"Ik kan het onderscheid niet meer maken tussen dat wat ik echt voel of de angst die het overneemt." hoorde ik vandaag.

Gezonde angst kunnen we onderscheiden maar als we verstrikt geraken in angst is het niet meer voelbaar wanneer je handelt uit een onderbouwd buikgevoel of angst die het op zichzelf allemaal aan het regelen is.

Als angst overneemt neemt je reptielenbrein het over en reageer je met fight/flight of freeze. Angst brengt je in sommige gevallen naar je hoofd. Honderd keer alles overlopen, de scenario's langs elkaar afwegen, opnieuw de voor en nadelen bekijken. Of misschien ga je helemaal niets meer doen, je stelt alles uit en duwt alles weg om er maar niet mee bezig te moeten zijn, of je kan impulsief snel iets doen om ervan af te zijn,.. Kortom, Ik vermoed dat iedereen een boeiend hoofdstuk kan schrijven over zijn of haar angststrategieën.

Maar wat doe je er dan mee? Wat doe je dan als je midden in de storm zit? Als angst de troon regeert en jij je machteloos voelt?

De basis vraag is wat heb jij / jouw lichaam nodig? Dat kan iets heel simpel zijn. Een goede nachtrust. Een fijne babbel. Eens goed gaan sporten. Wandelen buiten in de natuur.

Maar als je in een situatie zit waar je in verstrikt geraakt kan deze systemische oefening heel fijn zijn. Dit is een oefening die je voor jezelf kan doen. Thuis. Gewoon met je ogen dicht. Je moet niets speciaal kunnen.

De oefening die ik omschrijf start met een rustige en veilige plek waar je de ruimte hebt. Maar mijn ervaring is, dat als je het een beetje onder de knie hebt, je het op elk moment van de dag kan doen, waar je ook bent. Het gaat over de principes van aanvaarden, toelaten, loskoppelen, liefde geven en ruimte nemen.

De tegenpool van angst is liefde. Daar zit de sleutel.

Oefening

Leg of zet je neer op een rustige plek waar je niet gestoord wordt.

Een plek waar jij je veilig en rustig voelt.

Doe je ogen toe. Adem even een paar keer rustig in en uit.

En ga naar het moment dat je de angst voelde.

Loop niet weg van de angst. Blijf er gewoon bij. Voel het gewoon. Je bent hier helemaal veilig. Zeg dat maar tegen jezelf.

"Ik ben hier helemaal veilig"

Probeer te voelen in je lichaam waar de angst zit.

Zit het in je hart, je buik, je borstkast, je keel, je hoofd, ...

Als het jou helpt, leg dan een hand op deze plek van je lichaam.

Ga dan met je aandacht naar die plek.

En voel dat het niet meer overal zit maar enkel op die plek.

Kijk ernaar. Stel je er iets bij voor. Waar staat het? Hoe ziet het eruit?

Ga dan in gesprek met "angst".

Praat tegen de angst alsof het een persoon is waar je tegen babbelt.

Belangrijk is het gesprek echt te voeren. In gedachten, luidop, al zingend, ...

Dat waar jij je comfortabel bij voelt.

Voel wat elke zin met je doet. Neem pauze tussen elke zin.

Misschien krijg je een beeld. Misschien voel je een beweging.

Alles mag er zijn, laat alles maar komen.

Voelen de woorden niet helemaal juist? Gebruik dan je eigen woorden. Volg je gevoel.

Gesprekje met "angst"

"Hallo Angst, ik zie/voel jou. Ik zie/voel dat je er bent."

Dat is helemaal ok. Je mag er helemaal zijn.

Ik begrijp/zie/voel dat je mij wil beschermen.

Ik zie dat je mij in veiligheid wil brengen.

Maar dat is niet nodig. Ik kan dat zelf.

Je mag mij meer ruimte geven.

Voel wat deze zinnen doen.

Misschien is angst effectief achteruit gegaan en voel je meer ruimte.

Voel je dat er nog geen ruimte is gekomen kan je proberen zelf meer ruimte te nemen.

Stel je voor dat angst echt voor je staat.

En herhaal.

Angst, Ik voel jou. Ik voel dat je er bent.

En ik begrijp dat je mij wil beschermen.

Dat is niet meer nodig. Ik kan het vanaf nu zelf.

Ik neem meer ruimte en zet jou niet meer recht voor mij

Dank u dat je er al die tijd voor mij was.

Je mag met mij meewandelen.

Achter mij. Niet meer voor mij.

Zodat ik kan doen wat nodig is en juist voelt.

Belangrijk is de angst los van jou te kunnen voelen/zien.

Jij bent niet jouw angst. Angst is een onderdeeltje van jou.

Bedank het dat het jou al die tijd wou beschermen.

Neem dan je ruimte en zet het achter jou.

Je kan het achterlaten of mee laten wandelen. Alles is ok.

Zo heb jij terug ruimte om vooruit te gaan.

Als deze oefening nog niet lukt of je kan het nog niet ervaren.

Dan kan het helpen het een keer in een systeemopstelling te voelen.

Dit is een kort moment wat je ook systemisch met popjes of representanten kan doen.

Soms moet je eerst begrijpen vanwaar je angst komt. De kern ervaren voor er ruimte kan zijn. Vaak ligt hier de pijn van een innerlijk kindje onder dat eerst veiligheid moet ervaren voor deze oefening in je dagelijkse routine kan toegepast worden. Tijdens een opstelling worden de voorwaarden voor jou neergezet zodat jij deze beweging kan maken onder begeleiding in een veilige context.

Als je dan thuis bent kan je dit voor jezelf herhalen. Tot je het onder de knie hebt.

Zodat je het telkens opnieuw in je leven kan toepassen.

Warme groetjes

Katrijn